
Pewnego razu w Anatolii
Tak powinno się robić kino! I tak powinno wyglądać kino.
Autorski feed: teksty, recenzje, notatki, galerie i projekty twórcze. Miejsce na rzeczy własne, osobiste, krytyczne i niekoniecznie grzecznie mieszczące się w gotowych szufladach.

Tak powinno się robić kino! I tak powinno wyglądać kino.

Genialna przyjaciółka Eleny Ferrante: zwykła i przeciętna opowieść, język bez wyrazu i Neapol bez smaku.

Kicz, sztuczna scenografia i estetyka autentyzmu zamiast autentyzmu. Osobista recenzja serialu Genialna przyjaciółka opartego na powieści Eleny Ferrante.
Fascynujący temat zamknięty w narracji, która rozjeżdża się chaotycznie we wszystkie strony.

Wizualnie pięknie, koncepcyjnie słabo. Kilka słów o „Napoleonie” Ridleya Scotta. Filmie, który chce opowiedzieć za dużo.
Przegląd powieści „Gospoda pod Królową Gęsią Nóżką” widzianej z różnych stron tej tekstualnej i tej naturalnej i kontekstowej.
Relacja z koncertu Arvo Pärta w ateńskim Odeonie Heroda Attyka — tekst o muzyce, miejscu, antycznej publiczności, historii i późnowieczornym przejściu do Exarchii.
Minianaliza porównawcza książek Carson McCullers „Ballada o smutnej knajpie”, Flannery O’Connor „Mądrość krwi” i Marilynne Robinson „Gilead”.